Home » Blog » Verhalen uit de praktijk » Keuzes maken

Keuzes maken

door Dineke Ploeger | 4 aug, 2022 | Verhalen uit de praktijk

Alle regio’s zijn na de zomervakantie weer begonnen. De kinderen gaan weer naar school.

Veel kinderen zullen in een vertrouwde groep komen. Voor anderen zal het begin van het nieuwe jaar meer spannend zijn…Een nieuwe school, voor het eerst naar groep 3, of de klassen zijn ‘gehusseld’, een nieuwe leerkracht…

Voor veel kinderen speelt het thema ‘veilig’ een rol. Dan heb ik het voornamelijk over emotionele veiligheid. Als een kind zich emotioneel veilig voelt op school, kan er groei ontstaan en kan een kind optimaal tot leren komen.

Maar wat is dat eigenlijk, je emotioneel veilig voelen? Ieder kind wil zich graag ‘gezien voelen’. Ieder kind heeft zijn/haar eigen beleving. Naar mijn idee voelt een kind zich gezien, als die individuele beleving er mag zijn, als er echt naar je wordt geluisterd.

Daar is een veilige bedding voor nodig. Een leerkracht met leiderschap, duidelijke regels, en oog voor de emotionele ontwikkeling van de kinderen als groep en het kind als individu. Op veel scholen is een anti-pest beleid. Dat is iets wat niet mag, wat je niet moet doen, een ander pesten. En absoluut belangrijk. Maar is het wel duidelijk wat je wel moet doen? Kinderen kunnen zoveel leren in een groep wat sociale vaardigheden betreft. Een voorwaarde is volgens mij, dat de bedding, de leiding veilige grenzen en regels kan bieden. Grenzen en regels die kinderen kunnen begrijpen. En hen de ruimte biedt om te leren en te oefenen.

Eigenlijk lijkt dat wel op hoe een opvoeding eruit kan zien. Veilige grenzen, voldoende ruimte om je als kind te kunnen ontplooien…..

Dat vraagt nog al wat van de meester of juf en de schoolleiding… Ik denk dat we het met elkaar moeten doen… We zijn allemaal mensen en als we willen kunnen we allemaal blijven leren… Zo kijk ik er graag naar….

De situatie is niet altijd ideaal. Daar zie ik in de praktijk veel voorbeelden van…

• De jongen die hard roept in de praktijk: ‘school is stom’.
• De jongen die gepest werd door een groepje kinderen uit de klas, en echt niet meer naar school wilde…
• Het meisje dat al een tijd met buikpijn naar school gaat. Met de angst van: wat zal er vandaag nou weer gebeuren?
• De jongen die wel nee zei, maar het andere kind ging toch door… En toen wist hij niet meer wat hij moest doen….

Als kindercoach kijk ik of het kind voldoende vaardigheden heeft op sociaal gebied. Het is belangrijk dat een kind meer weerbaar wordt, als het daaraan ontbreekt. School wordt eigenlijk altijd wel betrokken.. Het een werkt door in het ander.

Al zoveel dappere ouders en kinderen hier gezien.

Een blog over je veilig voelen op school. Er is natuurlijk nog zoveel meer over te zeggen.

Het komt in ieder traject wel ter sprake. Het begint met bewustwording; Wanneer voel ik me veilig? En wat heb ik daarvoor nodig?

Weet dat je welkom bent als je vragen hebt op dit gebied, wanneer je kind niet graag naar school gaat….

 

Keuzes maken, we hebben er elke dag mee te maken. Wat doe ik aan? Wat gaan we eten? Dat geldt niet alleen voor volwassenen, ook kinderen hebben hier mee te maken. Op allerlei terreinen.

Op dit moment zit ik op het strand te schrijven. Ik ga een keuze maken of ik op de boulevard een visje ga eten en hier nog een poosje blijf, of zo naar huis ga om thuis te koken. Het is hier zo heerlijk, ik denk dat deze keus niet moeilijk zal zijn…..

Over het algemeen zullen kinderen weerbaarder worden door coaching. Dit betekent ook dat ze bewuster keuzes kunnen gaan maken. En eerder bij een beslissing rekening zullen houden met zichzelf. Dat is positief, daar zullen ze in hun verdere leven nog veel aan hebben. Maar voor ouders is dit niet altijd gemakkelijk.
Ik heb wel eens een ouder horen verzuchten: ‘Mag het een onsje minder zijn? Mijn dochter is steeds aan het verkondigen wat haar mening is en wat zij graag wil…’.
Het is een fase in het proces. Deze vader moest er wel aan wennen. Het was zo’n meegaand meisje. Nu werd het een kind om rekening mee te houden…

Maak je een keuze met je hoofd, je verstand, of doet je gevoel, en je hele lijf ook mee?
Het meisje van 7 wist eigenlijk diep van binnen wel wat ze graag wilde, op dansles. Maar ze durfde het niet. Daar hebben we over gewerkt, over de angst en waar voel je dat dan? Haar moeder gaf haar een cadeautje als ze iets gedurfd had. Dat heb ik afgeraden. Dan kun je het ook voor het cadeautje gaan doen. Dan moet je beloningen blijven geven… dat is niet zo handig, en belemmert het kind om het zelf te overwinnen. En dat is nou precies de bedoeling. Het is wel heel handig om je gevoel te kennen en dat je gevoelens er mogen zijn.
En daar werken we hier in de praktijk aan. Van daaruit kun je een betere keus maken. Laat ik mij leiden door mijn bange gevoelens? Of mag ik mij bang voelen en ga ik het wel doen?

We kennen het denk ik allemaal, keuzes die gemakkelijk zijn en moeilijke keuzes, waar je over kunt wikken en wegen… Met elke keuze die je wel doet, doe je ook iets niet, je sluit ook iets uit.
Dat gold ook voor het meisje in groep 8. Zij stond voor de keuze naar welke middelbare school ze zou gaan. En uiteraard waren ook de ouders erbij betrokken.
Zij was uiteindelijk in staat een beslissing te nemen, waar ook haar ouders achter konden staan, en die haar de vrijheid gaf een eigen keus te maken.

Keuzestress kan er ook uit bestaan dat er zoveel te kiezen valt dat je het niet meer weet.
Als de vakantie om is, beginnen ook de clubjes en sport weer. Er zijn zoveel mogelijkheden. En als er ook nog bso-dagen zijn, is de week zomaar om en is er haast geen tijd om even niks te hoeven. Wat ook heerlijk kan zijn, hersteltijd is ook nodig. En hoe kies je dan? Doe je wat je vrienden doen, of durf je een eigen keus te maken? Het kan heel wenselijk zijn om als ouder je kind te begrenzen. Dat het bijvoorbeeld 2 dingen mag kiezen…

Vindt jouw kind het ook lastig om keuzes te maken? Gun je je kind dat het een keuze durft te maken? Of komen jullie er samen niet uit? Je kunt vrijblijvend contact opnemen. Je bent van harte welkom.

Over Dineke

Ik ben Dineke Ploeger. En zet graag mijn werk- en levenservaring in, in kindercoach praktijk De Twee Uilen. Het is mijn missie kinderen te helpen die wel een steuntje kunnen gebruiken. Ik kijk wat er nodig is, zodat je kind op een fijne manier weer verder kan. Je kind kan zich in de praktijk gezien en gehoord voelen. En zich in een veilige setting uiten en oefenen. Ouders betrek ik graag bij dit proces.

Gerelateerde artikelen

Hulp vragen

Hulp vragen

HULP vragen…. Hulp vragen, we hebben er allemaal wel eens mee te maken. Daar ontkomen we niet aan… En hoe erg is dat eigenlijk?Alle kinderen en...

lees meer...

0 Reacties

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin