Op een middag deed ik de deur open. De bel was gegaan. Het was de tijd dat Daniël zou komen.
Zijn vader stond op de stoep, en er stonden twee fietsen. Zijn vader riep hem. Half verscholen achter het muurtje was hij.
Daniël kwam aarzelend naar voren, achter het muurtje vandaan. Nog rode wangen van het fietsen. De ogen naar de grond gericht. “Heb je hard gefietst?”, vroeg ik. Het antwoord was bevestigend en daarbij keek hij boos naar zijn vader. Ze hadden inderdaad hard gefietst en vader had gepusht, want hij wilde niet te laat komen. Daniël was moeilijk mee te krijgen uit huis vandaag. Maar nu waren ze er.
Daniël was al een paar keer in de kindercoach-praktijk geweest. Ik vroeg of hij het spannend vond om naar binnen te komen. “Ja”, dat was het wel.
Vader maakte zijn excuus tegen zijn zoon, dat hij hem zo hard had laten fietsen. Dat snapte vader wel, dat dat niet leuk was. En het was ook eigenlijk niet nodig, want ze waren zo ruim op tijd…
Ik vertelde dat ik een plannetje had voor vanmiddag. Zijn hoofd ging omhoog en er twinkelde iets in zijn ogen. Een knuffel van zijn vader en Daniel stapte over de drempel…… Tot over een uur!

Wat is er nodig om iets te doen wat je wel graag wilt en tegelijk ook eng vindt?
Een grote kruiwagen dapperheid en een beetje steun, begrip. Daniël had het allebei. Dapperheid van hemzelf en steun van zijn vader.
Dit geldt voor kinderen maar ook voor grote mensen.
Herken je dit? Je wilt iets graag, maar om allerlei redenen kom je er steeds niet toe. Kinderen laten het zo duidelijk zien.

Ken je dat moment dat je besluit dat je hulp nodig hebt en toch die eerste stap niet zet? Wat is er dan nodig om het wel te doen? Waardoor je besluit dat je je niet steeds zo onzeker wilt voelen in de omgang met je kind. En dat je graag handvaten wilt hoe je met de plotselinge boze buien van je kind omgaat.
Je gunt je kind wat meer zelfvertrouwen. En een leuk vriendenclubje. Maar gisteren kwam je kind huilend uit school…. En het heeft zoveel angst voor de toets…
Zomaar een greep uit signalen die je kind kan laten zien, en hoe je daar zelf op kunt reageren. Je kind zit niet lekker in zijn/haar vel.
Wat heb jij dan nodig om over de drempel te komen? De kruiwagen vol moed en een beetje steun. Waar haal jij je moed vandaan? Dat je kind zich meer blij kan voelen?
En je steun, support? Misschien hoor je een positief verhaal over een kindercoach van een ouder op school, of lees je een artikel over kindercoaching, kindertherapie.

Stap jij ook over die drempel?