Alle regio’s zijn na de zomervakantie weer begonnen. De kinderen gaan weer naar school.

Veel kinderen zullen in een vertrouwde groep komen. Voor anderen zal het begin van het nieuwe jaar meer spannend zijn…Een nieuwe school, voor het eerst naar groep 3, of de klassen zijn ‘gehusseld’, een nieuwe leerkracht…

Voor veel kinderen speelt het thema ‘veilig’ een rol. Dan heb ik het voornamelijk over emotionele veiligheid. Als een kind zich emotioneel veilig voelt op school, kan er groei ontstaan en kan een kind optimaal tot leren komen.

Maar wat is dat eigenlijk, je emotioneel veilig voelen? Ieder kind wil zich graag ‘gezien voelen’. Ieder kind heeft zijn/haar eigen beleving. Naar mijn idee voelt een kind zich gezien, als die individuele beleving er mag zijn, als er echt naar je wordt geluisterd.

Daar is een veilige bedding voor nodig. Een leerkracht met leiderschap, duidelijke regels, en oog voor de emotionele ontwikkeling van de kinderen als groep en het kind als individu. Op veel scholen is een anti-pest beleid. Dat is iets wat niet mag, wat je niet moet doen, een ander pesten. En absoluut belangrijk. Maar is het wel duidelijk wat je wel moet doen? Kinderen kunnen zoveel leren in een groep wat sociale vaardigheden betreft. Een voorwaarde is volgens mij, dat de bedding, de leiding veilige grenzen en regels kan bieden. Grenzen en regels die kinderen kunnen begrijpen. En hen de ruimte biedt om te leren en te oefenen.

Eigenlijk lijkt dat wel op hoe een opvoeding eruit kan zien. Veilige grenzen, voldoende ruimte om je als kind te kunnen ontplooien…..

Dat vraagt nog al wat van de meester of juf en de schoolleiding… Ik denk dat we het met elkaar moeten doen… We zijn allemaal mensen en als we willen kunnen we allemaal blijven leren… Zo kijk ik er graag naar….

De situatie is niet altijd ideaal. Daar zie ik in de praktijk veel voorbeelden van…

• De jongen die hard roept in de praktijk: ‘school is stom’.
• De jongen die gepest werd door een groepje kinderen uit de klas, en echt niet meer naar school wilde…
• Het meisje dat al een tijd met buikpijn naar school gaat. Met de angst van: wat zal er vandaag nou weer gebeuren?
• De jongen die wel nee zei, maar het andere kind ging toch door… En toen wist hij niet meer wat hij moest doen….

Als kindercoach kijk ik of het kind voldoende vaardigheden heeft op sociaal gebied. Het is belangrijk dat een kind meer weerbaar wordt, als het daaraan ontbreekt. School wordt eigenlijk altijd wel betrokken.. Het een werkt door in het ander.

Al zoveel dappere ouders en kinderen hier gezien.

Een blog over je veilig voelen op school. Er is natuurlijk nog zoveel meer over te zeggen.

Het komt in ieder traject wel ter sprake. Het begint met bewustwording; Wanneer voel ik me veilig? En wat heb ik daarvoor nodig?

Weet dat je welkom bent als je vragen hebt op dit gebied, wanneer je kind niet graag naar school gaat….