Home » Blog » Informatie en inspiratie » Luisteren

Luisteren

door Dineke Ploeger | 7 feb, 2022 | Informatie en inspiratie

Alle regio’s zijn na de zomervakantie weer begonnen. De kinderen gaan weer naar school.

Veel kinderen zullen in een vertrouwde groep komen. Voor anderen zal het begin van het nieuwe jaar meer spannend zijn…Een nieuwe school, voor het eerst naar groep 3, of de klassen zijn ‘gehusseld’, een nieuwe leerkracht…

Voor veel kinderen speelt het thema ‘veilig’ een rol. Dan heb ik het voornamelijk over emotionele veiligheid. Als een kind zich emotioneel veilig voelt op school, kan er groei ontstaan en kan een kind optimaal tot leren komen.

Maar wat is dat eigenlijk, je emotioneel veilig voelen? Ieder kind wil zich graag ‘gezien voelen’. Ieder kind heeft zijn/haar eigen beleving. Naar mijn idee voelt een kind zich gezien, als die individuele beleving er mag zijn, als er echt naar je wordt geluisterd.

Daar is een veilige bedding voor nodig. Een leerkracht met leiderschap, duidelijke regels, en oog voor de emotionele ontwikkeling van de kinderen als groep en het kind als individu. Op veel scholen is een anti-pest beleid. Dat is iets wat niet mag, wat je niet moet doen, een ander pesten. En absoluut belangrijk. Maar is het wel duidelijk wat je wel moet doen? Kinderen kunnen zoveel leren in een groep wat sociale vaardigheden betreft. Een voorwaarde is volgens mij, dat de bedding, de leiding veilige grenzen en regels kan bieden. Grenzen en regels die kinderen kunnen begrijpen. En hen de ruimte biedt om te leren en te oefenen.

Eigenlijk lijkt dat wel op hoe een opvoeding eruit kan zien. Veilige grenzen, voldoende ruimte om je als kind te kunnen ontplooien…..

Dat vraagt nog al wat van de meester of juf en de schoolleiding… Ik denk dat we het met elkaar moeten doen… We zijn allemaal mensen en als we willen kunnen we allemaal blijven leren… Zo kijk ik er graag naar….

De situatie is niet altijd ideaal. Daar zie ik in de praktijk veel voorbeelden van…

• De jongen die hard roept in de praktijk: ‘school is stom’.
• De jongen die gepest werd door een groepje kinderen uit de klas, en echt niet meer naar school wilde…
• Het meisje dat al een tijd met buikpijn naar school gaat. Met de angst van: wat zal er vandaag nou weer gebeuren?
• De jongen die wel nee zei, maar het andere kind ging toch door… En toen wist hij niet meer wat hij moest doen….

Als kindercoach kijk ik of het kind voldoende vaardigheden heeft op sociaal gebied. Het is belangrijk dat een kind meer weerbaar wordt, als het daaraan ontbreekt. School wordt eigenlijk altijd wel betrokken.. Het een werkt door in het ander.

Al zoveel dappere ouders en kinderen hier gezien.

Een blog over je veilig voelen op school. Er is natuurlijk nog zoveel meer over te zeggen.

Het komt in ieder traject wel ter sprake. Het begint met bewustwording; Wanneer voel ik me veilig? En wat heb ik daarvoor nodig?

Weet dat je welkom bent als je vragen hebt op dit gebied, wanneer je kind niet graag naar school gaat….

Vanmiddag was ik bij de fysiotherapeut, en eindelijk wist ik waar ik naar toe wilde met dit blog over luisteren.
Ik had pijn en er was van alles gebeurd. Ik vertelde wat er aan de hand was. En moe was ik ook, van pijn word je moe… Ze liet me vertellen en stemde haar behandeling erop af. Kortom: ze had echt geluisterd, ik voelde me gehoord.
Hoe fijn, dat geeft hoop en vertrouwen, het komt weer goed. Ik doe niks verkeerd, er zijn alleen wat nare dingen… Ik voelde verbinding en stond er niet meer alleen voor…

Ik luister in de praktijk naar kinderen en ook naar ouders. Een kind dat zich gehoord voelt zal zich eerder kunnen openen en groeien. Ouders die voelen dat er naar ze wordt geluisterd zullen eerder de stappen kunnen zetten die zo wenselijk zijn.

Het gevoel is moeilijk in woorden te vatten. Maar ik denk (hoop) dat we het allemaal kennen. Het gevoel dat er echt naar je wordt geluisterd. Dat je je gehoord voelt. Er mag zijn wat er is. Het hoeft niet anders. Het begint allemaal met luisteren, echt luisteren.

En dat hoeft niet altijd met gesprekken.
Het is alweer een tijdje geleden dat er een jongen in de praktijk kwam van 5 jaar. De jongste in een gezin. Dat viel voor hem niet altijd mee. Op een keer zei ik dat hij vandaag directeur zou zijn, als hij dat wilde. Daar was hij wel heel nieuwsgierig naar, directeur?
Ik had een teiltje water, sop en allerlei bekertjes en een garde klaargezet, met zeil eronder. Daar heb ik hem benoemd tot directeur van de zeepsopfabriek. Hij mocht bepalen hoeveel sop erin ging, hoe hoog de berg schuim…. Hij is een stralende directeur geweest. Hiermee heb ik voldaan aan zijn behoefte om ook eens de baas te zijn, en niet de jongste… Ik heb echt naar hem geluisterd. Hij voelde zich zeer gehoord en gezien.

Het is natuurlijk afhankelijk van het kind en de leeftijd welke middelen ik inzet, maar er is vaak wel een creatieve insteek….

Veel vragen van ouders gaan over het begrenzen van hun kind. Het roept soms zoveel strijd en weerstand op. Dan oefenen we met luisteren, aansluiten bij het gevoel van je kind en van daaruit een duidelijke grens stellen.

Hoe zou jij het vinden om je kind beter te kunnen verstaan? Zodat je beter naar ze kunt luisteren? Ik hoor het graag…

Over Dineke

Ik ben Dineke Ploeger. En zet graag mijn werk- en levenservaring in, in kindercoach praktijk De Twee Uilen. Het is mijn missie kinderen te helpen die wel een steuntje kunnen gebruiken. Ik kijk wat er nodig is, zodat je kind op een fijne manier weer verder kan. Je kind kan zich in de praktijk gezien en gehoord voelen. En zich in een veilige setting uiten en oefenen. Ouders betrek ik graag bij dit proces.